ÿþ<html> <HEAD><TITLE>Barcelona</TITLE> <meta http-equiv="content-type" content="text/html; charset=UTF-8"> <STYLE>HTML {FONT-FAMILY: "Arial"}</STYLE> <META content="MSHTML 5.00.2722.2800" name=GENERATOR></HEAD> <body BGCOLOR="white" TEXT="black" LINK="#0000FF" VLINK="#800080"> <p align="center"><font SIZE="-1">Powr&oacute;t do: IAiU P&#321; <a href="http://www.p.lodz.pl/I35/hist/zaklad.html#top">Zak&#322;ad Historii</a></font><p> <table BORDER="0" WIDTH="100%" BGCOLOR="#D3D3D3"> <tr> <td WIDTH="10"></td><td CELLPADDING="5"><font color="#FFFFFF"><b> <font SIZE="+3">Barcelona</font> <p>krajobraz architektoniczny</font></td> <td width="100"><img MARGINHEIGHT="0" SRC="histarchimage\bcn\bcn-cmila10.jpg" BORDER="0" WIDTH="100">&nbsp;&nbsp;&nbsp;</td> </tr> </table><br> <p align="justify">&#322;ac. Barcino; 1,5&nbsp;mln mieszka&#324;c&oacute;w (zesp&oacute;&#322; miejski: ok.&nbsp;4,3&nbsp;mln). <p><font size="-1">oprac.: Jacek Weso&#322;owski</font> <p> <hr><p> <table WIDTH="100%" CELLPADDING="5"> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn-air.jpg"><img src="histarchimage\bcn-air-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Wi&#281;ksza cz&#281;&#347;&#263; &#347;r&oacute;dmie&#347;cia z&nbsp;lotu ptaka. Wok&oacute;&#322; Starego Miasta (Ciutat Vella) gigantyczne za&#322;o&#380;enie <i>Eixample</i> (hiszp. <i>Ensanche</i>), rozplanowane wg koncepcji Ildefonsa Cerdy (katal.: Cerd&agrave;) z&nbsp;1859&nbsp;r. Nie ma chyba w&nbsp;Europie r&oacute;wnie wielkiego zamierzenia urbanistycznego, kt&oacute;re by&#322;oby oparte na r&oacute;wnie prostym szachownicowym planie. Stare Miasto - to dzielnica historyczna, zamieszka&#322;a przez nienajbogatszych (s&#261; ulice imigrant&oacute;w - pyszne dziwy-ciastka pakista&#324;skie!) i&nbsp;odwiedzana przez turyst&oacute;w. <i>Eixample</i> - obejmuje centrum i&nbsp;&#347;r&oacute;dmie&#347;cie metropolitarnej skali, w&nbsp;kt&oacute;rym, tradycyjnie, funkcje komercyjne splataj&#261; si&#281; z&nbsp;wysokiej klasy mieszkalnictwem (na <font size="-1"><sup>2</sup></font>/<font size="-2">5</font>&nbsp;obszaru regulacji, licz&#261;cych nieca&#322;e 7,5&nbsp;km<font size="-1"><sup>2</sup></font>, mieszka ponad 270&nbsp;tys. os&oacute;b). <p align="justify">Je&#347;li doda&#263; by do Starego Miasta i&nbsp;<i>Eixample</i> port (prawy dolny r&oacute;g), wzg&oacute;rza (jak Montju&iuml;c), Barcelonet&#281; oraz pla&#380;e - to nie ma chyba wielkiego miasta, kt&oacute;re oferowa&#322;oby r&oacute;wn&#261; rozmaito&#347;&#263; charakteru przestrzeni.<p><font size="-1">&#377;r.: poczt&oacute;wka, ok. 1980</font></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td></td><td align="left" BGCOLOR="#D3D3D3"><p><b>Ciutat Vella = Stare Miasto</b></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cv-air.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cv-air-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Struktura Ciutat Vella z&nbsp;lotu ptaka. Na tym obszarze ulica maj&#261;ca 10&nbsp;m szeroko&#347;ci jest wielk&#261; arteri&#261;. Widoczna aleja Ramblas. Na prawo od niej, na boku, prostok&#261;tny Pla&ccedil;a Reial - najnowszy z&nbsp;Plac&oacute;w Kr&oacute;lewskich w&nbsp;Hiszpanii (1848-59, F.&nbsp;D.&nbsp;Molina) - pokryty w&nbsp;1984&nbsp;r. kamienn&#261; nawierzchni&#261;, z&nbsp;kt&oacute;rej wyrastaj&#261; palmy. Inny prostok&#261;tny plac na w&#261;skiej ulicy id&#261;cej wskos do prawego g&oacute;rnego rogu (Carrer Ferran - Jaime&nbsp;I - Princesa) - to regularne za&#322;o&#380;enie przed Ratuszem, mniej wi&#281;cej w&nbsp;centrum rzymskiego <i>Barcino</i> (tzw. Barri G&ograve;tic), kt&oacute;rego obw&oacute;d jest widoczny na fragmentach. Niech si&#281; nikt nie da nabra&#263; - ta prosta ulica to wcale nie &#380;adne <i>cardo</i> ani <i>decumanus</i> - te przebiegaj&#261; dzi&#347; raczej zawile. W&nbsp;g&oacute;r&#281; od Ratusza - zesp&oacute;&#322; Katedry i&nbsp;Pa&#322;acu Kr&oacute;lewskiego. Szeroka prostok&#261;tna pustka za Katedr&#261;, to zrealizowany kawa&#322;ek Avinguda de la Catedral - kt&oacute;ra mia&#322;a przeci&#261;&#263; ca&#322;&#261; dzielnic&#281; (proj. &Agrave;ngel Baixeras, 1889). <p><font size="-1">&#377;r.: poczt&oacute;wka, ok. 1980</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cve1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cve1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Ribera - gdzie&#347; przy Carrer Flassaders. Typowa dla miast po&#322;udniowych skala ulic i&nbsp;skala zabudowy. Liczba mieszka&#324;c&oacute;w Ciutat Vella jest w&nbsp;zasadzie stabilna. Na obszarze Starego Miasta jest nieca&#322;e 90&nbsp;tys. mieszk. i&nbsp;ok.&nbsp;30&nbsp;tys. zarejestrowanych samochod&oacute;w. Gdzie one s&#261;? - bo na pewno nie na tych ulicach, gara&#380;y za&#347; specjalnie nie wida&#263;... A&nbsp;musia&#322;yby zaj&#261;&#263; ok. 0,6&nbsp;km<sup><font size="-2">2</font></sup> powierzchni - czyli <sup><font size="-1">1</font></sup>/<font size="-2">7</font> obszaru dzielnicy, licz&#261;cej 4,5&nbsp;km<sup><font size="-2">2</font></sup>.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cvepic.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cvepic-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Ribera. Zau&#322;ek ko&#322;o Muzeum Picassa.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cve2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cve2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top">Ribera - Cremat Gran. Niewykluczone, &#380;e bli&#380;sza cz&#281;&#347;&#263; ulicy by&#322;a wt&oacute;rnie poszerzana.<p align="justify"><p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cprincesa.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cprincesa-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Carrer Princesa - poprzeczna o&#347; przez Stare Miasto, przebita wt&oacute;rnie (XVII&nbsp;w.?). Obrze&#380;a Starego Miasta by&#322;y regulowane w&nbsp;XIX&nbsp;w. - wi&#281;c ulice maj&#261; szersze (tutaj: na kawa&#322;ku).<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-laiet1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-laiet1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Via Laietana - przebicie N-S przez Stare Miasto z&nbsp;1907&nbsp;r. b&#281;d&#261;ce pr&oacute;b&#261; przysuni&#281;cia eleganckiej Barcelony z&nbsp;<i>Eixample</i> w&nbsp;kierunku portu. Po lewej stronie zaczyna&#322;o si&#281; miasto rzymskie - obecnie tzw. Barri G&ograve;tic. Po lewej pierwotne przedmie&#347;cia Ribera i&nbsp;Sant Pere. Wida&#263; czubek wie&#380;y Katedry. (O&nbsp;ile nas pami&#281;&#263; nie myli, do domu na wprost nale&#380;y si&#281; uda&#263; na g&#322;odzie ciastkowym - niez&#322;a <i>Caf&egrave; di Roma</i>). <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-52.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-52-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">El Raval, Stare Miasto i&nbsp;Ramblas widziane z&nbsp;kolejki linowej. Wielkie hale to dawne stocznie Królestwa Aragonii.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td></td><td align="left" BGCOLOR="#D3D3D3"><p><b>Barceloneta</b></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-barceloneta3.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-barceloneta3-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Dawne nadmorskie miasteczko rybak&oacute;w na terenie osuszonym po budowie grobli (1474). Dzisiaj dzielnica d&#322;ugich i&nbsp;bardzo w&#261;skich kwarta&#322;&oacute;w - uk&#322;ad przestrzenny z&nbsp;XVIII&nbsp;w. Tutaj wida&#263;, &#380;e g&#322;&#281;boko&#347;&#263; zabudowy to co&#347; jakby dwa pokoje. Zabudowa nie tylko jest stara, ale r&oacute;wnie&#380; pochodzi z&nbsp;II&nbsp;po&#322;.&nbsp;XX&nbsp;w. Na ko&#324;cu ulicy widoczna palma z&nbsp;nadmorskiego bulwaru. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-barceloneta1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-barceloneta1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Typowa ulica pod&#322;u&#380;na. Domy oczywi&#347;cie nie maj&#261; podworc&oacute;w, a&nbsp;wej&#347;cia na schody maj&#261; chyba tylko z&nbsp;jednej strony (na drug&#261; ulic&#281; wychodz&#261; tylko okna i&nbsp;jakie&#347; sklepy-warsztaty). <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-barceloneta4.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-barceloneta4-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Kamienice od strony portu s&#261; najokazalsze. W&nbsp;jednym miejscu otwiera si&#281; o&#347; zamkni&#281;ta barokow&#261; fasad&#261; ko&#347;cio&#322;a San Miguel del Port stoj&#261;cego przy Pla&ccedil;a de la Barceloneta - centrum dzielnicy.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td></td><td align="left" BGCOLOR="#D3D3D3"><p><b>Eixample = Ensanche</b></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-eix-air.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-eix-air-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Struktura <i>Eixample</i> (hiszp. <i>Ensanche</i>) z&nbsp;lotu ptaka - w&nbsp;okolicach skrzy&#380;owania Avinguda Diagonal i&nbsp;Passeig de Sant Joan. Szokuj&#261;cy kontrast struktury rozplanowanej przez Cerd&#281; ze struktur&#261; zurbanizowan&#261; spontanicznie (dawne miasteczko Gr&agrave;cia). Jak wida&#263;, kilka kwarta&#322;&oacute;w, chyba niezgodnie z&nbsp;zamierzeniem Cerdy, ma wewn&#281;trzn&#261; ulic&#281;, kt&oacute;ra wp&#322;yn&#281;&#322;a na zag&#281;szczenie zabudowy. Sagrada Famila Gaudiego w&nbsp;prawym g&oacute;rnym rogu. Ko&#322;o lewego dolnego rogu, na tr&oacute;jk&#261;tnej dzia&#322;ce, Casa de les Punxes (patrz ni&#380;ej).<p><font size="-1">&#377;r.: poczt&oacute;wka, ok. 1980</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-esp2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-esp2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify"><u>Poza <i>Eixample</i></u> wysoko&#347;&#263; dom&oacute;w i&nbsp;szeroko&#347;&#263; dzia&#322;ek jest bardzo przypadkowa. Kontrasty w&nbsp;zabudowie s&#261; powszechne. Carrer La Creu Coberta niedaleko Pla&ccedil;a d'Espanya. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila17.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila17-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Widok z&nbsp;Casa Mil&agrave; na wschodni&#261; cz&#281;&#347;&#263; <i>Eixample</i>. XIX-wieczne &#347;r&oacute;dmie&#347;cie Barcelony wykazuje, podobnie jak Stare Miasto, stabiln&#261; liczb&#281; mieszka&#324;c&oacute;w. Miasto rozrasta si&#261; co prawda na zewn&#261;trz, ale nie ma to destrukcyjnego wp&#322;ywu na dzielnice wewn&#281;trzne.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila13.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila13-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify"><i>Eixample</i> ma zawsze charakterystyczne, &#347;ci&#281;te naro&#380;niki. Widok z&nbsp;Casa Mil&agrave; na Carrer de Proven&ccedil;a.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-ens1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-ens1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Typowa ulica w&nbsp;<i>Eixample</i> jest do&#347;&#263; szeroka, zadrzewiona. Kontrast pomi&#281;dzy cerdowsk&#261; regulacj&#261; a&nbsp;obszarem zurbanizowanym spontanicznie wida&#263; tutaj - wystarczy por&oacute;wna&#263; szeroko&#347;&#263; ulicy w&nbsp;g&#322;&#281;bi. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-ramblacata.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-ramblacata-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Rambla de Catalunya. W&nbsp;<i>Eixample</i> zdarzaj&#261; si&#281; ulice szersze - zwykle s&#261; to ruchliwe arterie. Ta tutaj stanowi przed&#322;u&#380;enie staromiejskiej promenady <i>Ramblas</i>. Jako&#347; nie boj&#261; si&#281; tu jednopasmowych jezdni.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-6.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-6-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Skrzy|owanie gBównych, trójjezdniowych arterii: Gran Via de les Corts Catalanes z&nbsp;Passeig de Gr&agrave;cia. OkazaBy budynek to kino.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-27.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-27-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Skrzy|owanie dwóch wielkich arterii: Avinguda Diagonal i&nbsp;Passeig de Sant Joan oraz "zwyczajnej" ulicy, Carrer de Mallorca to formalnie plac, Pla&ccedil;a Verdraguer. Aleja Zwitego Jana, cho nie tak [ródmiejska, jak Passeig de Gr&agrave;cia, jest szczególnie dekorowana pomnikami na wa|nych skrzy|owaniach. Wynika to zapewne z&nbsp;faktu, |e stanowi ona przedBu|enie osi Parku de la Ciutadella, terenu wielkiej wystawy. S kraje, w&nbsp;których urzdzenie na tym skrzy|owaniu sygnalizacji [wietlnej uznano by za niemo|liwe :-)<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila6.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila6-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Wn&#281;trza kwarta&#322;&oacute;w. Prawdopodobnie nie dopuszczano w&nbsp;<i>Eixample</i> do wysokiej zabudowy po&#347;rodku. Widok z&nbsp;Casa Mil&agrave;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-5.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-5-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Widok innego kwartaBu. Partery zajmuj warsztaty i&nbsp;gara|e, przekryte tarasami.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-ens2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-ens2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Architektura w&nbsp;okolicach Passeig de Gr&agrave;cia (ulice Val&egrave;ncia, Mallorca, Proven&ccedil;a). Na obszarze <i>Eixample</i> gabaryty dzia&#322;ek i&nbsp;kamienic s&#261; bardziej ujednolicone.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-ens3.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-ens3-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Architektura w&nbsp;okolicach Passeig de Gr&agrave;cia (ulice Val&egrave;ncia, Mallorca, Proven&ccedil;a). Mieszanina form klasycznych i&nbsp;jakby maureta&#324;skich jest dla Barcelony typowa.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-ens7.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-ens7-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Architektura w&nbsp;okolicach Passeig de Gr&agrave;cia (ulice Val&egrave;ncia, Mallorca, Proven&ccedil;a). Fasada ko&#347;cielna typu <i>Il&nbsp;Ges&ugrave;</i> powt&oacute;rzona w&nbsp;II&nbsp;po&#322;.&nbsp;XIX&nbsp;w.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-ens4.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-ens4-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Wej&#347;cie do jakiej&#347; kamienicy przy Avinguda Diagonal.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-ens5-3.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-ens5-3-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Kamienica przy Avinguda Diagonal 442 - Casa Comalat (Salvador Valeri i&nbsp;Pupurull, 1909-11). Fasada od Diagonal. Jak wida&#263;, organiczne formy gaudiowskie szybko znalaz&#322;y na&#347;ladowc&#281;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-ens5-2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-ens5-2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Comalat - wej&#347;cie g&#322;&oacute;wne. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-ens5-1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-ens5-1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Comalat od Carrer de C&ograve;rsega. Zadziwiaj&#261;ca zmiana tonacji: lekka (metalowa?, drewniana?) &#347;ciana os&#322;onowa elewacji. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-zel1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-zel1-ml.jpg"></a><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-44.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-44-ml.jpg"></a></td> <td valign="top"><p align="justify">Avinguda Diagonal na wysoko&#347;ci ulic Roger de Ll&uacute;ria, Bruc i&nbsp;Rosell&oacute;. Aleja jest tr&oacute;jjezdniowa, boczna i&nbsp;&#347;rodkowa s&#322;u&#380;y je&#378;dzie na wsch&oacute;d, druga boczna - na zach&oacute;d. Nietypow&#261; tr&oacute;jk&#261;tn&#261; dzia&#322;k&#281; po lewej zajmuje Casa de les Punxes (arch. Josep Puig i&nbsp;Cadalfalch, 1903-05). Kamienica jest otoczona ze wszystkich stron ulicami i&nbsp;mia&#322;a kiedy&#347; obwodowe podcienia.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-zel2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-zel2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa de les Punxes.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-zel4.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-zel4-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa de les Punxes.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-zel3.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-zel3-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa de les Punxes. Wej&#347;cie na jedn&#261; z&nbsp;klatek schodowych.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-zel5.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-zel5-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa de les Punxes.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-alprzek.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-alprzek-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Na uk&#322;ad regularnej szachownicy <i>Eixample</i> nak&#322;adaj&#261; si&#281; gdzieniegdzie aleje przek&#261;tniowe. Tutaj linia zabudowy Avinguda Mistral przeci&#281;&#322;a lini&#281; zabudowy ulicy zaraz za charakterystycznym skosem naro&#380;nika (skrzy&#380;owanie Carrer Rocafort i&nbsp;Carrer Floridablanca), prowadz&#261;c do wytworzenia si&#281; dziwacznej dzia&#322;ki. Dzia&#322;ka oczywi&#347;cie zosta&#322;a zabudowana - i&nbsp;to w&nbsp;czasach, gdy gdzie indziej modernistom uda&#322;o si&#281; wm&oacute;wi&#263;, &#380;e tradycyjne kwarta&#322;y s&#261; w&nbsp;og&oacute;le niedobre, a&nbsp;ju&#380; uk&#322;ady nieregularne s&#261; wr&#281;cz nie do przyj&#281;cia.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-56.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-56-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Obszar wielko[ci kilku kwartaBów zajmuje szpital, Hospital de la Santa Creu i&nbsp;Sant Pau. Architekt Lluís Domènech i&nbsp;Montaner oraz fundator, bankier Pau Gil, stworzyli w&nbsp;latach 1902-10 jeden z&nbsp;najniezwyklejszych zespoBów szpitalnych na [wiecie. Obecnie na Li[cie Zwiatowego Dziedzictwa. Na zdjciu pawilon wej[ciowy.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-57.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-57-ml.jpg"></a><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-58.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-58-ml.jpg"></a><br><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-59.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-59-ml.jpg"></a><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-60.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-60-ml.jpg"></a></td> <td valign="top"><p align="justify">Hospital de la Santa Creu i&nbsp;Sant Pau - pawilon wej[ciowy, detale sieni. Na trzecim zdjciu wida ko[cióB Sagrada Familia w&nbsp;perspektywie sko[nej Avinguda Gaud&igrave;. Dialog dzieB dwóch wielkich architektów barceloDskich pocztków XX&nbsp;wieku.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td></td><td align="left" BGCOLOR="#D3D3D3"><p><b>Passeig de Gr&agrave;cia</b></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila11.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila11-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Widok z&nbsp;Casa Mil&agrave; na p&oacute;&#322;nocne zako&#324;czenie ulicy. Passeig de Gr&agrave;cia to barcelo&#324;ska, kr&oacute;tsza wersja P&oacute;l Elizejskich i&nbsp;Kurf&uuml;stendamm w&nbsp;jednym. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="http://www.p.lodz.pl/I35/hist/rehimage/brc-fraff1.jpg"><img src="http://www.p.lodz.pl/I35/hist/rehimage/brc-fraff1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Passeig de Gr&agrave;cia. Ruch jest szalony, ale i&nbsp;tak najbardziej rzucaj&#261; si&#281; w&nbsp;oczy dziwaczne latarnie z&nbsp;mozaikowymi siedziskami (1906, P.&nbsp;Falqu&eacute;s).<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-cbatt1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-cbatt1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Pod numerem 43 - Casa Batll&oacute; (A.&nbsp;Gaud&iacute;, 1905-07). Niestety, zbli&#380;enie smoka-dachowca zostawili&#347;my sobie na p&oacute;&#378;niej. Ale gnaty s&#261; te&#380; ciekawe.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-cbatt2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-cbatt2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Batll&oacute;. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Passeig de Gr&agrave;cia r&oacute;g Carrer de Proven&ccedil;a (czyli ulicy Prowansalskiej). Casa Mil&agrave; - zwana "La Pedrera" ("Kamienio&#322;om").<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave; - Antoni Gaud&iacute;, 1906-10. Podworzec wi&#281;kszy. Elewacje zewn&#281;trzne s&#261; wy&#322;o&#380;one betonem, wewn&#281;trzne s&#261; g&#322;adko tynkowane i&nbsp;w&nbsp;dolnych partiach delikatnie barwione. Na podworcach tylko s&#322;upy maj&#261; betonowe (a&nbsp;mo&#380;e kamienne?) lica.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila3.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila3-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;. Podworzec mniejszy.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila4.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila4-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;. Elewacja od podworca zewn&#281;trznego.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila5.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila5-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;. Stolarka drzwi. Obecnie wi&#281;ksz&#261; cz&#281;&#347;&#263; kamienicy zajmuje muzeum kamienicy, w&nbsp;kt&oacute;rym pokazuj&#261; urz&#261;dzone mieszkanie, wystaw&#281; o&nbsp;mie&#347;cie w&nbsp;czasach Gaudiego i&nbsp;potem, strych z&nbsp;wystaw&#261; o&nbsp;Dziele Architekta - jako te&#380; dach.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila7.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila7-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila8.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila8-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;. Model struktury budowli ujawnia stalow&#261; konstrukcj&#281;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila9.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila9-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;. Na dachu nie ma w&#322;a&#347;ciwie wi&#281;kszego kawa&#322;ka r&oacute;wnej powierzchni. T&#281; sympatyczn&#261; i&nbsp;niezbyt tani&#261; fantasmagori&#281; komin&oacute;w nale&#380;y wi&#281;c raczej kontemplowa&#263; chodz&#261;c. Mieszka&#324;cy po latach bolesnych do&#347;wiadcze&#324; zapewne nabierali do&#347;&#263; wprawy, &#380;eby robi&#263; obie rzeczy jednocze&#347;nie. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila14.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila14-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila18.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila18-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila10.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila10-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila12.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila12-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-cmila15.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-cmila15-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Casa Mil&agrave;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-61.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-61-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Charakterystyczna posadzka chodników, wykonana z&nbsp;terakotowych pBytek, jak wszdzie w&nbsp;Hiszpanii, ale o&nbsp;charakterystycznym ornamencie.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td></td><td align="left" BGCOLOR="#D3D3D3"><p><b>Place</b></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-plcatal.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-plcatal-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Pla&ccedil;a de Catalunya. "Serce" Barcelony na styku Ciutat Vella i&nbsp;Eixample. Typowa scena pod wiecz&oacute;r. Z&nbsp;prawej wylot Ramblas, kt&oacute;rym do wczesnego rana wylewaj&#261; si&#281; nieko&#324;cz&#261;ce t&#322;umy. Tutaj kamienice jakby w&nbsp;gu&#347;cie paryskiego <i>fin-de-si&egrave;cle'u</i>.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-15.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-15-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Pla&ccedil;a Francesc Maci&agrave; na skrzy|owaniu Avinguda Diagonal z&nbsp;kilkoma wa|nymi ulicami to typowy barceloDski "plac", czyli komunikacyjne rondo. Warto jednak zwróci uwag na zielon kompozycj na jego [rodku, urzdzon zamiast pomnika.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-esp1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-esp1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Pla&ccedil;a d'Espanya. Urz&#261;dzony w&nbsp;formie ronda ok.&nbsp;1929&nbsp;r. wg projektu J.&nbsp;Puig i&nbsp;Cadafalch stanowi pocz&#261;tek wielkiej osi teren&oacute;w wystawowych, zamkni&#261;tej gmachem Muzeum Narodowego Katalonii. Po&#347;rodku ronda "Fontanna upami&#281;tniaj&#261;ca Wystaw&#281; 1929&nbsp;r.", proj. J.&nbsp;M.&nbsp;Jujol. Interesuj&#261;cy przyk&#322;ad rzymsko-hiszpa&#324;skiego baroku z&nbsp;XX&nbsp;w.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-esp3.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-esp3-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Pla&ccedil;a d'Espanya widziana z&nbsp;Carrer La Creu Coberta. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-arc.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-arc-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Detal &#321;uku Triumfalnego. By&#322;o to monumentalne wej&#347;cie (arch. Josep Vilaseca, 1888&nbsp;r.) na Wystaw&#281; &#346;wiatow&#261; w&nbsp;Parku Ciutadella - par&#281; lat wcze&#347;niej urz&#261;dzanym na terenach powojskowych.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td></td><td align="left" BGCOLOR="#D3D3D3"><p><b>Dworce</b></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-franca7.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-franca7-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; de Fran&ccedil;a - arch. Pedro de Muguruza, Andreu Montaner, 1925-30. Najwyra&#378;niej pa&#324;stwowym stylem hiszpa&#324;skim by&#322; w&nbsp;Mi&#281;dzywojniu klasycyzuj&#261;cy renesans. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-franca1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-franca1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; de Fran&ccedil;a - westybul. Zwykle to Amerykanie twierdzili, &#380;e u&nbsp;nich na dworcach wzorowano si&#281; na rzymskich termach.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-franca2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-franca2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; de Fran&ccedil;a - spojrzenie na hal&#281; przez &#347;rodkowe drzwi westybulu. Hala jest dwunawowa, a&nbsp;hall trzyprz&#281;s&#322;owy. Razi to - czy nie? <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-franca3.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-franca3-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; de Fran&ccedil;a. Hala: 195&nbsp;m d&#322;uga, 2x47&nbsp;m szeroka. &#321;uki kratowe tr&oacute;jprzegubowe. Jedna z&nbsp;ostatnich tego typu. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-franca6.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-franca6-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; de Fran&ccedil;a. Po budowie nowego dworca Sants (raczej nie zas&#322;uguje na zdj&#281;cie) i&nbsp;kumulacji tam ca&#322;ego ruchu omal Dworca Francuskiego nie zburzono. W&nbsp;okolicach olimpiady zosta&#322; jednak wyremontowany, ale kolej u&#380;ywa go bardzo s&#322;abo. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-franca4.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-franca4-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; de Fran&ccedil;a. Napis na buforach: <i>Hydraulic buffers / Ransomes & Rapier Ltd. / Ipswich England</i>. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-norte7.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-norte7-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; Norte - 1861, rozbudowa secesyjna 1913 (arch. Demetri Ribes). <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-norte2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-norte2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; Norte - detal &#322;uku hali kasowej. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td></td><td align="left" BGCOLOR="#D3D3D3"><p><b>Tereny zielone</b></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-montjuich.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-montjuich-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Montju&iuml;c. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-50.jpg"><img src="histarchimage\bcn\v4\bcn-4-50-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Spojrzenie z&nbsp;Montju&iuml;c na dzielnic El Poble Sec i&nbsp;Stare Miasto. Otaczajca zabudowa jest zwrócona przodem do parków.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-montj-esc1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-montj-esc1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Montju&iuml;c. O&#347; Wystawowa od Placu Hiszpa&#324;skiego ko&#324;czy si&#281; gmachem Museu Nacional d'Art de Catalunya (arch. Enric Cat&agrave; i&nbsp;Cat&agrave;, Pedro Cendoya Oscoz - 1925-29).<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-montj-esc2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-montj-esc2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Montju&iuml;c. Pla&ccedila d'Espanya z&nbsp;dwiema wie&#380;ami widoczny na ko&#324;cu. Koncepcja przestrzenna teren&oacute;w Wielkiej Wystawy (kt&oacute;ra dosz&#322;a do skutku w&nbsp;1929&nbsp;r.) - arch. J.&nbsp;Puig i&nbsp;Cadalfalch. Nad miastem wzg&oacute;rze Tibidabo z&nbsp;sanktuarium.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-funi-tibi3.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-funi-tibi3-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Funicular Tibidabo. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-funi-tibi1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-funi-tibi1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Funicular Tibidabo. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td></td><td align="left" BGCOLOR="#D3D3D3"><p><b>Miasto podziemne</b></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="http://www.p.lodz.pl/I35/hist/rehimage/brc-metro-subwy.jpg"><img src="http://www.p.lodz.pl/I35/hist/rehimage/brc-metro-subwy-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Korytarz podziemny na stacji metra i <i>Rodali&aacute;s</i> pod Passeig de Gr&agrave;cia. Chodzenie takimi korytarzami zabiera chyba tyle samo czasu, co sama jazda.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage/bcn/brc-metro-esp.jpg"><img src="histarchimage/bcn/brc-metro-esp-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Stacja metra Espanya na linii&nbsp;1. Przestronna podziemna hala powsta&#322;a kiedy zrezygnowano z&nbsp;budowy po&#322;&#261;czenia, kt&oacute;re odbija&#322;oby w&nbsp;lewo.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-ffccgene.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-ffccgene-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Kolej lokalna <i>Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya</i> prowadzi dwie sieci poci&#261;g&oacute;w regionalnych i&nbsp;miejskich. Tutaj jednotorowa stacja ko&#324;cowa miejskiej linii U6 - Avinguda de Tibidabo.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-funimontj.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-funimontj-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Funicular de Montju&iuml;c na stacji dolnej Paral&#183;lel.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage/bcn/brc-metro-ca1.jpg"><img src="histarchimage/bcn/brc-metro-ca1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">L'Hospitalet de Llobregat (miasto satelitarne, a&nbsp;w&#322;a&#347;ciwie dzielnica Barcelony). Stacja metra Can Boixeres na linii&nbsp;5. Poci&#261;gi zasilane s&#261; g&oacute;r&#261;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td></td><td align="left" BGCOLOR="#D3D3D3"><p><b>Konserwacja, rehabilitacja</b></td></tr> <tr><td></td><td><p>&nbsp;</td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-raval-air.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-raval-air-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">El Raval to g&#322;&oacute;wny obszar rewaloryzacji i&nbsp;rewitalizacji na terenie Ciutat Vella. Przekszta&#322;cenia obejmuj&#261; m.in. stworzenie ulicy-placu Rambla del Raval jako centrum dzielnicy oraz budow&#281; nowych dom&oacute;w mieszkalnych w&nbsp;istniej&#261;cej strukturze przestrzennej. <p><font size="-1">&#377;r.: poczt&oacute;wka, ok. 1980</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="rehimage\bcn\bcn-4-40.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-40-ml.jpg"></a><br><a href="rehimage\bcn\bcn-4-2.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-2-ml.jpg"></a></td> <td valign="top"><p align="justify">El Raval. Rambla del Raval - trudno zaprzeczy, |e mimo braku wyraznie atrkcyjnego obiektu u|yteczno[ci publicznej, plac odznacza si pewnym charakterem, podkre[lonym zwBaszcza odpowiednim o[wietleniem w&nbsp;nocy. Nam podoba si stonowany design posadzki, jak te| unikatowe i&nbsp;nieco "odlotowe" kandelabry. Warto te| zwróci uwag, |e nie jest to strefa piesza, ale ruchu koBowego jest stosunkowo maBo i&nbsp;jest on podporzdkowany pieszym. Nadrzdna zasada otwarcia dzielnicy dla penetracji zewntrznej obejmuje tak|e ruch koBowy.<p><font size="-1">Fot.: © Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="rehimage\bcn\bcn-4-3.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-3-ml.jpg"></a><br><a href="rehimage\bcn\bcn-4-28.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-28-ml.jpg"></a></td> <td valign="top"><p align="justify">El Raval. Otwarcie dzielnicy na otaczajce miasto i&nbsp;przycignicie odwiedzajcych staBo si podstawowym narzdziem rewitalizacji. Magnesem s muzea i&nbsp;o[rodki kultury, przede wszystkim nowe Museu d'Art Contemporani de Barcelona (MACBA) - projektu Richarda Meiera (budynek otwarty w&nbsp;1995&nbsp;r.). Przed nim utworzono plac, który |yje nie tylko dziki zwiedzajcym, ale równie| dziki okolicznej mBodzie|y.<p><font size="-1">Fot.: © Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="rehimage\bcn\bcn-4-29.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-29-ml.jpg"></a><br><a href="rehimage\bcn\bcn-4-30.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-30-ml.jpg"></a></td> <td valign="top"><p align="justify">El Raval. Bezpo[rednie ssiedztwo Muzeum Sztuki WspóBczesnej. Kontrast starej struktury dzielnicy i&nbsp;nowoczesnej budowli jest szokujcy (Carrer Ferlandina). <p><font size="-1">Fot.: © Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="rehimage\bcn\bcn-4-pano.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-pano-ml.jpg"></a></td> <td valign="top"><p align="justify">El Raval. Pla&ccedil;a Emili Vengrell. Poszukiwanie sposobów na rozgszczenie struktury i&nbsp;sprzyjajcej bezpieczeDstwu funkcji nowopowstaBych placów. Tutaj wprowadzono ogródek restauracji. Nad [mietnikiem nale|y jeszce popracowa.<p><font size="-1">Fot.: © Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="rehimage\bcn\bcn-4-36.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-36-ml.jpg"></a><a href="rehimage\bcn\bcn-4-38.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-38-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">El Raval. Tylne strony nowej zabudowy mieszkaniowej na póBnocnej stronie Rambla de Raval. Carrer Carme (na lewo) i&nbsp;przedBu|enie Carrer Joaquim Costa, wchodzce na nowo utworzony plac (na prawo). Przy wprowadzaniu nowej zabudowy do problematycznej dzielnicy nale|y liczy si rozmaitymi niedogodno[ciami, np. z&nbsp;pojawieniem si grafitti. To jednak nie znaczy jeszcze, |e pomysB jest zBy.<p><font size="-1">Fot.: © Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="rehimage\bcn\bcn-4-41.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-41-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Rambla del Raval. Wyburzony kwartaB, przygotowany pod inwestycje. Na pierwszym planie kawiarniano-ogródkowe |ycie placu.<p><font size="-1">Fot.: Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="rehimage\bcn\bcn-4-14.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-14-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Barri G&ograve;tic. Carrer d'Aviny&ograve;, wyznaczajca lini niegdysiejszych fortyfikacji [redniowiecznej Barcelony. Design staromiejskiej arterii uniemo|liwia parkowanie samochodów. <p><font size="-1">Fot.: © Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="rehimage\bcn\bcn-4-12.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-12-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">La Rambla. PrzykBad nowej zabudowy znanej ulicy, otwierajcej si na wie| ko[cioBa.<p><font size="-1">Fot.: © Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-lawka.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-lawka-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Jeden z&nbsp;plac&oacute;w w&nbsp;dzielnicy Gr&agrave;cia. Pomnik Antoniego Roviry (?) z&nbsp;przedstawieniem niezrealizowanego planu rozbudowy Barcelony, otoczonego francuskim napisem <i>Le trace d'une ville - est oeuvre du temps - plut&ocirc;t que d'architecture</i>. By&#263; mo&#380;e jest to jeden z&nbsp;element&oacute;w humanizacji przestrzeni dzielnicy, dokonywanej w&nbsp;l.&nbsp;1980-tych.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="http://www.p.lodz.pl/I35/personal/jw37/sheds/images/brc-norte1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-norte1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; Norte zosta&#322;a przebudowana na hal&#281; sportow&#261;. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="http://www.p.lodz.pl/I35/personal/jw37/sheds/images/brc-norte3.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-norte3-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Estaci&oacute; Norte. Dobudowano biurowiec, a&nbsp;ty&#322;u urz&#261;dzono park (no i&nbsp;parking - ale parku jest wi&#281;cej, cho&#263; tutaj nie wida&#263;). Dworzec kolei ju&#380; nie s&#322;u&#380;y, ale za to kolej &#347;rednicowa w&nbsp;tunelu (w&nbsp;miejscu, gdzie sta&#322; artysta) i&nbsp;id&#261;ca wzd&#322;u&#380; niej linia metra pracuj&#261; wy&#347;mienicie.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="rehimage\bcn\bcn-4-19.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-19-ml.jpg"></a><a href="rehimage\bcn\bcn-4-20.jpg"><img src="rehimage\bcn\bcn-4-20-ml.jpg"></a></td> <td valign="top"><p align="justify">Teren wystaowy pod Montju&iuml;c. Pawilon wystawowy Niemiec projektu Miesa van der Rohe, zrekonstruowany w&nbsp;ostatnich latach. <p><font size="-1">Fot.: © Jacek WesoBowski, 2004</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-olymp1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-olymp1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">"Wioska Olimpijska". Dzielnica mieszkalna oraz port olimpijski powsta&#322;y na terenach poprzemys&#322;owych, kt&oacute;re istnia&#322;y wzd&#322;u&#380; linii kolejowej. Plan obejmowa&#322; (1985-1992, O.&nbsp;Bohigas, J.&nbsp;M.&nbsp;Martorell, D.&nbsp;Mackay, A.&nbsp;Puigdom&egrave;nech, J.&nbsp;Ramon de Clasc&agrave;) kasacj&#281; kolei, budow&#281; tunelu drogi ekspresowej oraz urz&#261;dzenie obszernych nabrze&#380;y, wzd&#322;u&#380; kt&oacute;rych powsta&#322;y kwarta&#322;y zabudowy. Symbolem widocznym za&#322;o&#380;enia s&#261; dwie wie&#380;e: Torre Mapfre (biura; I.&nbsp;Ortiz, E.&nbsp;de&nbsp;Le&oacute;n) oraz Hotel Les Arts (B.&nbsp;Graham, SOM), a&nbsp;mi&#281;dzy nimi charakterystyczny tw&oacute;r - "rybi ogon" F.&nbsp;Gehry'ego. Miasto zyska&#322;o ze dwa kilometry eleganckich pla&#380; i&nbsp;promenad. Niestety, cz&#281;&#347;&#263; lokali handlowych w&nbsp;podcieniach stoi nieu&#380;ytkowana. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-olymp2.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-olymp2-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">"Wioska Olimpijska". "Rybi ogon" to tylko dach nad patio restauracji. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\brc-olymp4.jpg"><img src="histarchimage\bcn\brc-olymp4-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">"Wioska Olimpijska" - promenada ko&#322;o portu. <p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-toros1.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-toros1-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Pla&ccedil;a d'Espanya. Jeden z&nbsp;cyrk&oacute;w corridy zamieszkuj&#261; dzisiaj koty. Zadanie na przysz&#322;o&#347;&#263;.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> <tr><td align="right" valign="top"><a href="histarchimage\bcn\bcn-artn.jpg"><img src="histarchimage\bcn\bcn-artn-ml.jpg"></a></font></b></td> <td valign="top"><p align="justify">Pla&ccedil;a Lesseps. <i>Inny Plac Lessepsa jest mo&#380;liwy!</i> - g&#322;osi transparent wywieszony na kamienicy stoj&#261;cej w&nbsp;miejscu, kt&oacute;re przebudowano kiedy&#347; na w&#281;ze&#322; drogowy.<p><font size="-1">fot.: &#169; Jacek Weso&#322;owski, 2002</font></td></tr> </table> <p></p> <hr> <font SIZE="-1"> <p align="center"><font SIZE="-1">Powr&oacute;t do: IAiU P&#321; <a href="http://www.p.lodz.pl/I35/hist/zaklad.html#top">Zak&#322;ad Historii</a></font><p> </body> </html>